maandag 28 mei 2018

27 mei Grizzly time

Om 6 uur loopt de wekker af. Het ontbijt beperken   we tot een kop koffie of thee want aan boord staat namelijk  een ontbijt klaar. Ondanks dat we zo dicht bij staan zijn we de laatsten die ons melden (2 minuten te laat).
Vandaag zijn er 2 boten vol, 10 personen per boot en dan een gids en schipper. Wij hebben een bijzonder  gezelschap: 2 nagenoeg blinde Nederlanders die met een persoonlijke gids (ook een NLer) 3 weken door Canada trekken. De gids Lo is een bioloog en werkt al ruim 20 jaar hier aan de universiteit van Victoria en doet af en toe ook dit soort gids werk. De schipper Mike is een leuke gast (5 maanden werken en de rest vakantie) en gids Laura die vandaag haar eerste trip maakt. Ook een leuke meid, verder  twee Canadezen uit  het franstalige deel van Canada, die nauwelijks Engels spreken en een ander Canadees stel, ook erg aardig. We kunnen hele verhalen vertellen over de gespreksonderwerpen die we hebben met bemanning en onze landgenoten maar dat hoor je thuis wel. Samengevat: veel gehoord over bosbouw, visteelt, walvissen, beren en omgeving.
Om de tocht te beschrijven in een paar woorden is nauwelijks te doen, zoveel te zien en te beleven. Toch een poging. De Knight Inlet is dus de naam van de Inlet, wij zouden zeggen fjord. Waar we naar toe gaan is Glendale Cove. 80 km varen en dat doen we in 2 uur als het non-stop zou zijn. Echter al snel spotten we een humpback whale, een bultrugwalvis. Even later een stellar zeeleeuw die moeite had een gigantisch octopus naar binnen te werken. We hebben zeker 10 minuten naar dit spektakel zitten kijken.  Vlakbij de eindbestemming zien we de 1e grizzlybeer, moeder beer met 2 cubs van 1,5 jaar oud  Hierna varen we door naar Glendale  Cove waar we overstappen op een kleine vlet , waarmee we in ondiep water kunnen komen om de beren te spotten. De beren zijn net uit hun winterslaap (7 maanden) en zijn nu op zoek naar het 1e voedsel. Dat is voornamelijk zegge (gras), (per dag 15 kilo ) en mossels en krabbetjes. Dat is dan ook de reden dat ze nu naar de kustlijn komen. Later in het seizoen eten ze meer bessen die elders groeien en de top tijd is september als de zalm de rivier opzwemt om te paaien. In totaal zien we 13 beren. Twee ervan zijn redelijk actief (poging tot paring wellicht volgens Lo) en spartelen door het water. Om 12 uur stoppen we met de berenvoorstelling en wordt er een lunch geserveerd op het overstapponton. Hierna tussen de diverse eilanden door naar een nederzetting om de tank vol te gooien. We gaan even aan land om de benen te strekken. De eigenaar van het huis is een boekenliefhebber, een prachtige bloementuin met mooie vlinders. Daarna nog een uur terug varen. We komen langs een rotsblok waar een 30tal zeeleeuwen lagen. Met de motor af hoor je nu niets anders dan het geluid wat die beesten maken. Mooi om te horen. Als uitsmijter zien we weer een bultrug. Ook nu de motor afgezet en dan hoor je heel goed wat voor geluid zo'n beest produceert als hij ademhaalt ( of moet dat zijn adem blaast?). Een paar seconden later horen we zelfs de echo hier van. Heel fascinerend.  Als hij zijn rug gaat krommen, duikt hij voor enkele minuten weer onder. We zien  de staart weer uit het water komen. Springen doen ze met tijde ook, maar dat zat er als toegift niet in. Volgens Mike was het een bijzondere  tocht, een octopus etende zeeleeuw had hij ook nog nooit gezien, en dat 2 beren zo actief waren was voor dit jaargetijde ook een uitzondering. Normaal doen ze niets anders dan gras eten.
Over eten gesproken: wij besluiten deze dag in het enige restaurant wat hier is en beginnen met calamari, gevolg door clamb chowder (vissoep) en zalmburger. Delicious!










Geen opmerkingen:

Een reactie posten